Follow @m2p_be

Publications | various (reports, unpublished manuscripts,...)

back to overview

De SHAME-betoging doorgelicht: Een onderzoek naar de kenmerken, drijfveren en mobilisatiepatronen van de deelnemers aan de SHAME-betoging op 23 januari 2011

author(s) | Jeroen Van Laer, Joris Verhulst, Stefaan Walgrave, Ruud Wouters

journal | M2P

publication year | 2011

download

abstract | Enkele kernbevindingen in quotes ‘De SHAME-betoging is, relatief gezien, zeker een uitzonderlijk grote betoging te noemen.’ (p.4) ‘De SHAME-betoging was zeker geen opvallende “jongeren”-betoging, maar qua leeftijd zeer divers.’ (p.4) ‘De vaakst genoemde reden om te betogen is een intense afkeer van de huidige politieke situatie, de manier waarop politici vandaag aan politiek doen, “manifester le ras-le-bol”, maar ook van hoe het Belgische systeem en de politieke partijen vandaag functioneren: het electorale gewin dat primeert op het algemene belang, het gebrek aan professionalisme en staatsmanschap.’ (p.6) ‘De betogers schuiven de schuld niet zozeer in de schoenen van deze of gene politicus of bevolkingsgroep, maar zien de impasse als een collectieve verantwoordelijkheid van de huidige generatie politici.’ (p.9) Toch: ‘Bijna één betoger op tien noemt een specifieke politicus als (mede) veratnwoordelijke voor de huidige malaise. Vooral Bart De Wever is kop van jut, gevolgd door Elio Di Rupo en, toch wel verrassend, Alexander de Croo, wiens beslissing om de stekker uit de regering te trekken hem sterk aangewreven wordt.’ (p. 8) ‘Opvallend is wel dat vooral Vlamingen het Vlaams-nationalisme en Franstaligen het Waalse immobilisme hekelen, alsof betogers van beide taalgemeenschappen zich niet met vooroordelen over hun eigen taalgemeenschap willen laten samenvallen. Kortom: de betogers zeggen “niet in onze naam”.’ (p.9) ‘Hoge politieke interesse, een bovengemiddeld vertrouwen in het Federale Parlement, en relatieve tevredenheid over de werking van de democratie maken dat de SHAME-betogers zeker geen antipolitieke betogers zijn. Het tegendeel is waar. Wat hen vooral dwarszit is de partijpolitiek, die, zoals gezegd, volgens hen voor een groot deel aan de basis ligt van het failliet van de regeringsonderhandelingen.’ (p. 9) ‘Geen enkele partij lijkt nu dus echt veel bij het ongenoegen van de SHAME betogers te zullen winnen.’ (p.10) ‘In het geval van de SHAME-betoging stemden de doelen van pers en organisatoren duidelijk overeen: de organisatoren kregen een platform om hun initiatief onder de aandacht te brengen, de pers kreeg met de betoging een nieuwe invalshoek om de aanslepende politieke crisis te verslaan. … We kunnen gerust stellen dat de media-aandacht voor de SHAME-demonstratie zeer uitzonderlijk was.’ (p.12) ‘Het is duidelijk dat de verenigde mobilisatiekracht van oude en nieuwe media een cruciale rol hebben gespeeld in het opzetten en doen slagen van de betoging.’ (p.12) ‘Facebook gaf de organisatoren van de mars de mogelijkheid een vonk(je) te creëren; traditionele massa media waren de zuurstof die het vuur aanwakkerden.’ (p.14)

top